Dziecko z autyzmem powyżej 5 roku życia

 

Miało być 18 modułów.

Ale nie będzie. Będzie 20 Kiedy zaczęłam układać ten kurs, zobaczyłam, że 18 modułów to za mało. Nie chcę ścinać tematów tylko po to, żeby zmieścić się w pierwotnym planie.

Dlatego dokładam 2 dodatkowe moduły.Bez dopłaty.
W tej samej cenie.

A oto plan kursu/wszystkich modułów

 

Moduł 1. Co się zmienia po 5. roku życia?

W tym module pokazuję, że po 5. roku życia dziecko często wchodzi w nowy etap. Więcej się od niego oczekuje, a jego trudności stają się bardziej widoczne. To, co wcześniej było „małe”, teraz zaczyna utrudniać funkcjonowanie w grupie, w domu, w szkole i w relacjach.

Czego będę uczyć ?

Będę uczyć, jak rozpoznać, że dziecko nie „cofnęło się”, tylko potrzebuje innego rodzaju wsparcia.
Jak zobaczyć, które umiejętności są już za trudne na ten moment.
Jak nie podnosić wymagań tylko dlatego, że dziecko ma już 5, 6 czy 7 lat.
Jak sprawdzić, czy dziecko rozumie sytuację, polecenie, zasadę, oczekiwanie.
Jak dobrać następny krok rozwojowy, zamiast wymagać od dziecka czegoś, na co nie jest gotowe.
Jak zmienić sposób pracy, kiedy wcześniejsze strategie przestają działać.

 

Moduł 2. Zachowanie jako komunikat, nie problem

Ten moduł uczy patrzenia na zachowanie dziecka nie przez pryzmat: „ono robi mi na złość”, ale: „ono coś mi pokazuje”. Krzyk, odmowa, ucieczka, agresja, śmiech, zamrożenie czy wycofanie są informacją.

Czego będę uczyć ?

Będę uczyć, jak czytać zachowanie dziecka krok po kroku.
Jak zadać sobie pytanie: co wydarzyło się przed zachowaniem?
Jak rozpoznać, czy dziecko ucieka od trudności, czy szuka kontroli, czy jest przeciążone, czy nie rozumie sytuacji.
Jak nie reagować automatycznie karą, presją albo gadaniem.
Jak odróżnić zachowanie wynikające z przeciążenia od zachowania wynikającego z potrzeby granicy.
Jak szukać funkcji zachowania: dziecko chce uniknąć, dostać, zatrzymać, zakomunikować, odreagować, odzyskać wpływ.

 

Moduł 3. Diagnoza funkcjonalna w codzienności

Ten moduł pokazuje, że nie wystarczy wiedzieć, że dziecko ma ASD. Trzeba wiedzieć, jak funkcjonuje konkretne dziecko: co rozumie, czego nie rozumie, co je przeciąża, co je motywuje, czego unika, gdzie potrzebuje pomocy.

Czego będę uczyć ludzi:

Będę uczyć, jak obserwować dziecko w codziennych sytuacjach.
Jak sprawdzić, czy trudność dotyczy komunikacji, rozumienia, sensoryki, emocji, uwagi, relacji czy samodzielności.
Jak nie opierać pracy tylko na ogólnych zaleceniach.
Jak tworzyć proste karty obserwacji dla rodzica, nauczyciela i terapeuty.
Jak wyciągać wnioski z tego, co dziecko robi w domu, w grupie i w gabinecie.
Jak z obserwacji zrobić plan działania.

Pisanie opinii terapeutycznej

 

 

Moduł 4. Regulacja jako fundament rozwoju

Tutaj uczę, że dziecko nie będzie współpracować, uczyć się, mówić, siedzieć przy stoliku ani wchodzić w relację, jeśli jego ciało i układ nerwowy są w chaosie.

Czego będę uczyć ?

Będę uczyć, jak rozpoznać, że dziecko jest w przeciążeniu.
Jak zobaczyć różnicę między pobudzeniem, zamrożeniem, zmęczeniem i złością.
Jak wspierać dziecko przed wybuchem, a nie dopiero wtedy, kiedy wszystko już się rozsypie.
Jak wprowadzać przerwy regulacyjne.
Jak używać ruchu, docisku, rytmu, ciszy, przewidywalności i obecności dorosłego.
Jak regulować dziecko bez ciągłego mówienia: „uspokój się”.
Jak przygotować dziecko do zadania, zanim zaczniemy wymagać.

 

Moduł 5. Sensoryka i ciało dziecka z ASD

Ten moduł pokazuje, że wiele zachowań dziecka zaczyna się w ciele. Dziecko może nie odmawiać dlatego, że nie chce, tylko dlatego, że jego ciało nie daje rady.

Czego będę uczyć l?

Będę uczyć, jak rozpoznawać przeciążenie sensoryczne.
Jak rozumieć zatykanie uszu, ucieczkę, kręcenie się, skakanie, gryzienie, szukanie docisku, niechęć do ubrań, jedzenia czy dotyku.
Jak dostosować przestrzeń, zadanie i sposób komunikacji.
Jak nie interpretować każdej reakcji jako buntu.
Jak przygotować dziecko do trudnych sytuacji sensorycznych.
Jak wspierać dziecko w sklepie, przedszkolu, szkole, przy stole, w toalecie, podczas ubierania.
Jak współpracować z terapeutą SI, ale też jak rodzic i nauczyciel mogą mądrze wspierać dziecko na co dzień.

 

Moduł 6. Uwaga, koncentracja i gotowość do działania

W tym module pokazuję, że uwaga nie bierze się z polecenia: „skup się”. Uwagę trzeba zbudować przez ciało, relację, sens, motywację i dobrze dobrany poziom trudności.

Czego będę uczyć ?

Będę uczyć, jak sprawdzić, czy dziecko jest gotowe do zadania.
Jak budować uwagę wspólną.
Jak wydłużać czas przy aktywności.
Jak prowadzić dziecko przez zadanie krok po kroku.
Jak ograniczać nadmiar bodźców.
Jak pracować z dzieckiem, które szybko odpływa, ucieka albo przełącza się z aktywności na aktywność.
Jak stosować plany, wizualizacje, krótkie sekwencje i jasny początek oraz koniec zadania i in.
Jak nie mylić braku uwagi z brakiem chęci.

 

Moduł 7. Rozumienie języka, poleceń i sytuacji

Tutaj pokazuję, że dziecko może słyszeć polecenie, ale go nie rozumieć. Może powtarzać słowa, ale nie rozumieć sytuacji. Może wyglądać, jakby ignorowało, a tak naprawdę nie wie, czego oczekujemy.

Czego będę uczyć ludzi:

Będę uczyć, jak sprawdzić rozumienie języka (w wersji testowej i swobodnej obserwacji)
Jak mówić mniej, ale skuteczniej.
Jak budować znaczenie przez działanie, obraz, gest, pokazanie i doświadczenie.
Jak dawać polecenia jednoetapowe i stopniowo przechodzić do trudniejszych.
Jak pomóc dziecku rozumieć sytuacje społeczne.
Jak odróżnić: „nie chce” od „nie rozumie”.
Jak tworzyć komunikaty, które dziecko jest w stanie wykonać.

 

Moduł 8. Dziecko mówi, ale się nie komunikuje

Ten moduł jest o dzieciach, które mają dużo słów, ale mało prawdziwej wymiany. Mówią, ale nie pytają. Odpowiadają, ale nie rozmawiają. Powtarzają, ale nie zawsze rozumieją.

Czego będę uczyć?

Będę uczyć, jak odróżnić mowę od komunikacji.
Jak pracować z dzieckiem, które posługuje się echolalią.
Jak zamieniać powtarzanie w funkcjonalny komunikat.
Jak uczyć dziecko proszenia, odmawiania, komentowania, wybierania, pytania i informowania.
Jak nie zasypywać dziecka pytaniami.
Jak tworzyć sytuacje, w których dziecko ma po co się komunikować.
Jak rozwijać komunikację w zabawie, przy jedzeniu, w terapii, w domu i w grupie.
Jak zejść z poziomu „powiedz” na poziom „pokaż mi, czego potrzebujesz”.

 

Moduł 9. Dialog, naprzemienność i rozmowa

Ten moduł pokazuje, jak przejść od pojedynczych odpowiedzi do prawdziwego kontaktu.

Czego będę uczyć?

Będę uczyć, jak rozwijać naprzemienność.
Jak uczyć dziecko odpowiadania, ale też zadawania pytań.
Jak wspierać komentowanie.
Jak budować krótkie dialogi.
Jak uczyć dziecko zauważania reakcji drugiej osoby.
Jak prowadzić rozmowę na temat dziecka, ale też stopniowo poszerzać ją o drugiego człowieka.
Jak ćwiczyć rozmowę w naturalnych sytuacjach, a nie tylko przy stoliku.
Jak pomagać dziecku kończyć rozmowę, zmieniać temat i wracać do tematu.

 

Moduł 10. AAC u starszego dziecka z ASD

W tym module pokazuję, że AAC nie jest tylko dla dzieci niemówiących. Czasem dziecko mówi, ale nadal potrzebuje wsparcia wizualnego, planu, symbolu, gestu, zapisu albo komunikatora.

Czego będę uczyć?

Będę uczyć, kiedy warto wprowadzić AAC.
Jak nie bać się, że AAC „zabierze mowę”.
Jak dobrać formę wsparcia do dziecka.
Jak używać obrazków, gestów, planów, tablic wyboru, komunikatorów i zapisów.
Jak pomagać dziecku wyrażać potrzeby, emocje, odmowę, ból, przeciążenie i wybór.
Jak wykorzystywać AAC w domu, szkole i terapii.
Jak nie robić z AAC osobnej lekcji, tylko wpleść je w życie.
Jak dawać dziecku większą sprawczość.

 

Moduł 11. Teoria umysłu w praktyce

Ten moduł pokazuje, że dziecko może nie rozumieć, że druga osoba myśli inaczej, czuje inaczej, wie mniej albo więcej, ma swoje intencje i granice.

Czego będę uczyć ?

Będę uczyć, jak rozwijać rozumienie emocji, myśli i intencji.
Jak pracować na codziennych sytuacjach, a nie tylko na obrazkach.
Jak uczyć dziecko, że ktoś może czegoś nie wiedzieć.
Jak pokazywać różnicę między „ja wiem” a „ty wiesz”.
Jak rozwijać rozumienie żartu, pomyłki, kłamstwa, zaskoczenia, wstydu, smutku czy złości.
Jak pomagać dziecku zauważać, co czuje druga osoba.
Jak nie mówić: „musisz się domyślić”, tylko uczyć krok po kroku.

W tym module uczestnik otrzyma darmowy eBook z zadaniami kształtującymi teorię umysłu, procesy mentalizacji

Moduł 12. Emocje, frustracja i wybuchy

Ten moduł jest o tym, co robić, kiedy dziecko zalewa złość, płacz, krzyk, panika albo rozpacz.

Czego będę uczyć ?

Będę uczyć, jak rozpoznawać pierwsze sygnały narastającej frustracji.
Jak reagować przed wybuchem..
Jak zabezpieczyć dziecko, siebie i otoczenie.
Jak nie negocjować w szczycie emocji.
Jak wracać do sytuacji po wybuchu.
Jak uczyć dziecko prostych sposobów regulacji.
Jak budować słownik emocji i potrzeb.
Jak tworzyć plan: przed – w trakcie – po.

 

Moduł 13. Agresja, autoagresja, wycofanie co pod spodem?

Ten moduł daje dorosłym bardzo konkretne narzędzia do sytuacji, których najbardziej się boją: bicie, gryzienie, rzucanie, uderzanie siebie, ucieczka, zamykanie się, brak kontaktu.

Czego będę uczyć?

Będę uczyć, jak analizować agresję i autoagresję. Jak sprawdzić, czy pod spodem jest ból, przeciążenie, lęk, komunikat, frustracja, brak wpływu czy trudność sensoryczna.
Jak reagować bez eskalowania zachowania.
Jak chronić granice i bezpieczeństwo.
Jak uczyć dziecko alternatywnego komunikatu: „stop”, „nie chcę”, „przerwa”, „pomóż”, „boli”, „za dużo”.
Jak tworzyć procedurę reagowania dla domu, gabinetu i szkoły.
Jak rozmawiać z rodzicem lub nauczycielem po trudnej sytuacji.

 

Moduł 14. Sztywność, kontrola i opór

Ten moduł pokazuje, że potrzeba kontroli często nie jest złośliwością. To sposób dziecka na poradzenie sobie z lękiem, chaosem, zmianą i nieprzewidywalnością.

Czego będę uczyć?

Będę uczyć, jak rozpoznać, kiedy dziecko potrzebuje kontroli, bo się boi.
Jak wprowadzać zmianę małymi krokami.
Jak uprzedzać dziecko o tym, co się wydarzy.
Jak używać planów, zapowiedzi, wyboru i ograniczonej elastyczności.
Jak poszerzać tolerancję na „inaczej”.
Jak nie walczyć z dzieckiem o każdą drobnostkę.
Jak wybrać, gdzie trzymamy granicę, a gdzie dajemy wpływ.
Jak przechodzić od sztywności do elastyczności bez przeciągania liny.

 

Moduł 15. Motywacja i współpraca bez przeciągania liny

Ten moduł jest o dziecku, które „nie chce”. Nie siada, nie robi, odmawia, ucieka, negocjuje albo wykonuje tylko swoje ulubione aktywności.

Czego będę uczyć?

Będę uczyć, jak sprawdzić, dlaczego dziecko nie współpracuje.
Czy zadanie jest za trudne, za długie, bez sensu, niejasne, nudne, przeciążające czy zbyt nagłe.
Jak budować motywację przez sukces.
Jak skracać zadania, dzielić je na kroki i dawać jasny koniec.
Jak stosować wybór bez oddawania całej kontroli.
Jak używać zainteresowań dziecka jako mostu do pracy.
Jak wzmacniać wysiłek, nie tylko efekt.
Jak wymagać mądrze, bez „dociskania dziecka do ściany”.

 

Moduł 16. Relacja, która reguluje i prowadzi

Tutaj pokazuję, że relacja nie oznacza braku wymagań. Dobra relacja daje dziecku poczucie bezpieczeństwa, ale też pomaga mu zrobić krok dalej.

Czego będę uczyć?

Będę uczyć, jak budować kontakt z dzieckiem, które nie zawsze chce kontaktu.
Jak dołączać do dziecka, ale nie zostać tylko w jego świecie.
Jak używać relacji do regulacji.
Jak być dorosłym spokojnym, przewidywalnym i prowadzącym.
Jak rozpoznać moment, w którym dziecko jest gotowe na kolejny krok.
Jak nie rezygnować z celu tylko dlatego, że dziecko protestuje.
Jak prowadzić dziecko z bliskością, ale też z kierunkiem.
Jak być dorosłym, który widzi dziecko, ale nie boi się go wspierać w rozwoju.

Jak wprowadzić dziecku obowiązki domowe

 

Moduł 17. Granice bez utraty kontaktu

Ten moduł jest bardzo ważny, bo wielu dorosłych boi się stawiać granice dziecku z ASD. A dziecko potrzebuje granic –  tylko takich, które są jasne, spokojne i rozumiejące.

Czego będę uczyć?

Będę uczyć, jak stawiać granice bez zawstydzania.
Jak powiedzieć „nie” i nie wejść w walkę.
Jak zatrzymać zachowanie, które zagraża dziecku lub innym.
Jak odróżnić granicę od kary.
Jak odróżnić konsekwencję od odwetu.
Jak mówić krótko, jasno i spokojnie.
Jak dawać dziecku alternatywę.

Jak utrzymać kontakt z dzieckiem nawet wtedy, kiedy nie zgadzamy się na jego zachowanie.

.

 

Moduł 18. Świadomość „JA”, tożsamość i sprawczość

Ten moduł jest o tym, żeby dziecko coraz bardziej wiedziało: kim jestem, co czuję, czego potrzebuję, co lubię, czego nie lubię, co wybieram, gdzie są moje granice.

Czego będę uczyć?

Będę uczyć, jak rozwijać u dziecka świadomość siebie.
Jak pracować nad komunikatami: „ja chcę”, „ja nie chcę”, „ja lubię”, „ja czuję”, „ja potrzebuję”.
Jak wspierać wybór i decyzyjność.
Jak nie wyręczać dziecka w każdym komunikacie.
Jak budować poczucie wpływu.
Jak pomagać dziecku zauważać swoje ciało, emocje, potrzeby i granice.
Jak wzmacniać dziecko nie tylko w wykonywaniu poleceń, ale też w byciu osobą.
Jak łączyć rozwój „JA” z regulacją, komunikacją i relacją.

 

Moduł 19. Maskowanie, przeciążenie i koszt dobrego funkcjonowania

Czego będę uczyć?

Będę uczyć, jak rozpoznać maskowanie.
Jak zobaczyć, że dziecko pozornie funkcjonuje dobrze, ale płaci za to ogromnym napięciem.
Jak rozumieć wybuchy po przedszkolu lub szkole.
Jak rozmawiać z nauczycielami, którzy mówią: „u nas wszystko jest dobrze”.
Jak zmniejszać koszt społecznego dostosowania.
Jak planować odpoczynek, przerwy i regenerację.
Jak nie nagradzać dziecka wyłącznie za to, że było „grzeczne”.
Jak chronić dziecko przed przeciążeniem, którego nie widać od razu.

.

 

Moduł 20. Przenoszenie umiejętności do życia: dom, szkoła, grupa, terapia

Czego będę uczyć?

Będę uczyć, jak przenosić umiejętności z terapii do domu, przedszkola i szkoły.
Jak wybierać cele, które naprawdę mają znaczenie w codzienności dziecka.
Jak współpracować z rodzicem, nauczycielem i terapeutą.
Jak tworzyć proste zalecenia, które da się wykonać.
Jak nie zasypywać rodziców dziesięcioma zadaniami naraz.
Jak wybrać jeden mały krok na tydzień.
Jak sprawdzać, czy dana umiejętność działa poza gabinetem.
Jak budować spójność dorosłych wokół dziecka.
Jak przełożyć terapię na poranek, jedzenie, zabawę, lekcję, przerwę, wyjście z domu, kontakt z rówieśnikiem i odpoczynek

 

Spotkanie 21 – podsumowanie i omówienie wszystkiego co się wcześniej „nie zmieściło”  